زباله های تجدیدپذیر تا چه زمانی در محیط زیست باقی می مانند؟



تولید زباله در جهان به سرعت در حال افزایش است و روزانه میلیون ها تن زباله وارد جو می شود. با این حال، تجزیه بسیاری از این ضایعات در محیط به زمان بیشتری نیاز دارد و به دلیل زمان هضم طولانی تر در محیط، غیرقابل هضم در نظر گرفته می شوند.

به گزارش ایسنا، تولید نادرست زباله امروزه به یک معضل جهانی در جهان تبدیل شده است. زباله ها بسته به نوع و کمیتشان به زمان خاصی برای تجزیه در محیط نیاز دارند و معمولا این زمان تعداد کمی نیست. این باعث می شود که برخی از زباله ها تقریباً تخریب ناپذیر باشند.

سرانه مصرف پلاستیک در ایران چند برابر میانگین جهانی است اما سازمان مدیریت پسماند شهرداری تهران اخیرا اعلام کرده است که این ارقام نادرست است و میزان پلاستیک مصرفی در ایران تفاوت چندانی با میانگین جهانی ندارد. 20 اقتصاد برتر جهان بنابراین اینکه میزان مصرف پلاستیک در کشور با میانگین جهانی برابری می کند خبر خوبی نیست.

ایران یکی از 10 مصرف کننده بزرگ پلاستیک در جهان است. هر ایرانی به طور متوسط ​​روزانه سه کیسه پلاستیکی مصرف می کند که 96 درصد آن مستقیماً به سطل زباله می رود.

به گفته وب سایت EPA، بیش از چند قرن طول می کشد تا برخی از زباله ها تجزیه شوند. در واقع زباله های زیست تخریب پذیر میهمان نسل های زیادی از انسان ها و موجودات زنده هستند.

* متوسط ​​عمر مفید هر کیسه پلاستیکی در ایران تنها 12 دقیقه است، اما میانگین عمر آن پس از مصرف 300 سال است.

4000 سال طول می کشد تا شیشه در طبیعت پوسیده شود.

* زباله هایی مانند چنگال های پلاستیکی 100 تا 1000 سال طول می کشد تا در اجزای خود تجزیه شوند.

* قلاب های ماهیگیری 600 سال در طبیعت زندگی می کنند.

به عنوان زباله استاندارد، تجزیه پوشک 450 سال طول می کشد.

یک قوطی نوشابه 200 سال در طبیعت، معادل دو قرن دوام می آورد.

* کیسه های پلاستیکی 10 تا 20 سال میهمان طبیعت هستند.

10 سال طول می کشد تا یک سیگار پوسیده شود.

آسیب هایی که پلاستیک ها به محیط زیست وارد می کنند به همین جا ختم نمی شود و تبدیل آن ها به میکروپلاستیک چالش های جدیدی را برای محیط زیست ایجاد می کند. پلاستیک ها موادی هستند که انتظار می رود بیش از 450 سال تجزیه شوند و در این مدت توسط عوامل طبیعی به ذرات ریز و ریز به نام میکروپلاستیک تبدیل می شوند. این مواد در حال حاضر در بلندترین قله جهان یعنی قله اورست یافت می شوند.

میکروپلاستیک ها می توانند سال ها به راحتی وارد آب، غذا و بدن انسان شوند و برای سلامتی بسیار خطرناک هستند. آنها همچنین می توانند نفوذپذیری آب به خاک را کاهش دهند و باعث سیل شدیدتر شوند.

اندازه کوچک میکروپلاستیک ها به این ذرات اجازه می دهد تا به راحتی به دیواره مویرگ ها نفوذ کرده و فشار اسمزی خون را افزایش دهند. این ذرات همچنین می توانند باعث اختلالات گوارشی جدی شوند و علاوه بر آن صدها سال در طبیعت بمانند.

به گزارش ایسنا تنها راه کنترل زباله های زیست تخریب پذیر، کنترل تولید و استفاده مجدد از آن است. طبیعت و محیط زیست توانایی هضم زباله های زیست تخریب پذیر را ندارند و این خفگی می تواند محیط را خفه کند.

انتهای پیام/



Source link

دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.